Strategiczne położenie
Położenie między środkową Anatolią a południowymi szlakami wiązało region przez stulecia z sieciami przemieszczania się i komunikacji.
Zoldura Höyük, położone około kilometra na północ od centrum Hatunsaray, jest wielowarstwowym stanowiskiem osadniczym identyfikowanym ze starożytną Listrą.
Znaczenie Listry wykracza poza jej status kolonii rzymskiej i obecność we wczesnochrześcijańskich przekazach; wynika także z ciągłości osadnictwa od wcześniejszych epok po późniejsze okresy.

Zoldura Höyük jest rozległym stanowiskiem osadniczym, rozciągającym się na około 740 metrów ze wschodu na zachód i 650 metrów z północy na południe. Wysokość około 31,7 metra odzwierciedla nagromadzenie nawarstwień kulturowych z różnych okresów.
Rozmiary te pokazują, że nie wystarczy postrzegać Listrę jako niewielkiego sanktuarium czy punktu zwiedzania z jednym budynkiem. Wzgórze należy rozpatrywać wraz z otaczającymi je płaskimi strefami osadniczymi.
Znaczenie miasta wynika z połączenia funkcji wojskowych, administracyjnych, religijnych i regionalnych pełnionych w różnych okresach.
Położenie między środkową Anatolią a południowymi szlakami wiązało region przez stulecia z sieciami przemieszczania się i komunikacji.
Miasto włączone do wojskowego i administracyjnego porządku Rzymu pod nazwą Colonia Iulia Gemina Felix Listra stanowiło część polityki kolonizacyjnej epoki Augusta.
Tradycja tekstowa związana z Pawłem, Barnabą i Tymoteuszem czyni Listrę jednym ze znanych ośrodków historii chrześcijaństwa.
Monumentalna architektura sakralna i tożsamość ośrodka biskupiego świadczą o regionalnym znaczeniu Listry w późnym antyku.
Nowotestamentowe opowieści o Listrze wyjaśniają miejsce miasta w historii religii. Tekst historyczny nie jest jednak znaleziskiem archeologicznym; oba rodzaje źródeł mogą się uzupełniać, lecz nie zastępują się wzajemnie.
Przekaz tekstowy opisuje przybycie dwóch postaci wczesnego chrześcijaństwa do Listry oraz ich spotkania w mieście.
W tradycji chrześcijańskiej Listra należy do miejsc związanych ze środowiskiem Tymoteusza, towarzysza Pawła.
Wzmianki o mieście jako siedzibie biskupiej w kolejnych stuleciach świadczą o trwałości jego znaczenia religijnego.
Opowieść o pierwszej podróży w Dziejach Apostolskich 13–14 opisuje rozległą sieć przemieszczeń przez Cypr, Pamfilię i środkową Anatolię do Listry, a następnie powrót do tych samych przystanków w głębi lądu.
Rzymskie monety prowincjonalne bite w imieniu Listry nie były wyłącznie środkiem płatniczym. Portrety władców, tytuł kolonialny oraz przedstawienia rolnictwa i bóstw ukazują polityczną tożsamość miasta i sposób, w jaki samo się prezentowało.
Marek Aureliusz · Cezar Datowanie: ok. 147–161 n.e.
Nieukoronowana głowa młodego, krótko brodatego Marka Aureliusza zwrócona jest w prawo. Tytuł „Cezar” wskazuje, że moneta pochodzi z okresu przed objęciem przez niego godności cesarskiej.
Wilczyca stoi w prawo, odwracając głowę w lewo; pod nią karmi bliźnięta, Romulusa i Remusa. Symbol z opowieści o założeniu Rzymu bezpośrednio łączy kolonialną tożsamość Listry z Rzymem.
August Panowanie: 27 p.n.e.–14 n.e.
Głowa Augusta w wieńcu laurowym zwrócona jest w lewo; za portretem widnieje róg obfitości.
Kolonista podąża w lewo z pługiem ciągniętym przez dwa garbate woły. Scena symbolicznie opowiada o założeniu rzymskiej kolonii i jej związku z ziemią.
Tytus Panowanie: 79–81 n.e.
Portret Tytusa w wieńcu laurowym zwrócony jest w prawo. Imię i tytuły cesarza zapisano w legendzie otokowej.
Przedstawiono zwrócone w lewo popiersie Ateny w hełmie z grzebieniem. Typ ten łączy na jednej monecie rzymską tożsamość Listry z wizerunkiem klasycznej bogini opiekuńczej.
Antoninus Pius Panowanie: 138–161 n.e.
Brodaty portret Antoninusa Piusa w wieńcu laurowym zwrócony jest w prawo.
Ceres/Demeter w welonie siedzi w lewo; w jednej dłoni trzyma mak i dwa kłosy, w drugiej długie berło. Wraz z niewielkim ołtarzem przed postacią kompozycja podkreśla świat rolnictwa i płodności.
Ilustracje nie są fotografiami muzealnymi ani aukcyjnymi, lecz nowymi rekonstrukcjami artystycznymi opartymi na opisach z katalogów naukowych. Nie kopiują dokładnie konkretnego znaleziska wykopaliskowego ani pojedynczej monety. Średnice i masy są wartościami przeciętnymi dla skatalogowanych egzemplarzy danego typu; rzeczywiste obiekty mogą się różnić.
W przekazie Dziejów Apostolskich na pierwszy plan wysuwają się spotkania Pawła i Barnaby w mieście, opowieść o uzdrowieniu oraz ich próba powstrzymania przygotowań do ofiary. Przez stulecia sceny te interpretowano na nowo w różnych tradycjach artystycznych.
Wizerunki Pawła w tym dziale są nowymi rysunkami inspirowanymi tradycją ikonograficzną późniejszych stuleci. Nie są portretami z czasów życia Pawła ani obiektami archeologicznymi odkrytymi w Listrze.
Krajobrazy przedstawiające przypuszczalny wygląd Zoldura Höyük i Listry są artystycznymi interpretacjami atmosfery miejsca; nie należy ich traktować jako precyzyjnych rekonstrukcji architektonicznych ani dowodów dokumentalnych. Rysunki Kilistra wykorzystano wyłącznie w osobnym dziale wyjaśniającym różnicę między obiema lokalizacjami.

Listra to Zoldura Höyük koło Hatunsaray. Kilistra, położona w okolicach Gökyurt, jest inną osadą o odmiennym położeniu i charakterze historycznym. Podobieństwo nazw bywa źródłem pomyłek, jednak tożsamość geograficzna i archeologiczna obu miejsc jest odrębna.
Przeczytaj informacje dla zwiedzającychPoniższe rysunki prezentują wykute w skale przestrzenie Kilistra. Nie przedstawiają krajobrazu wzgórza Listry; umieszczono je tutaj, aby czytelnie ukazać wizualne i przestrzenne różnice między oboma miejscami.
Hatunsaray · Lystra.